--------.(- Phuket Portals - คนเก่งยกนิ้วให้).--------

เลาะรั้วจุฬาตามหาสาววิศวะ

สวัสดีค่ะชาวภูเก็ตพอทัล วันนี้ทางเว็บมาสเตอร์จะมาแนะนำสาวน้อยคนนึงค่ะ น่ารัก สดใส ปิ้งๆ .......เอ๊ะ จะปิ้งหรือปล่าว ลองมาดูกันนะคะว่าชื่อเสียงเรียงนามของเธอนั้นมี
ชื่อว่าอะไร มาทำความรู้จักเด็กภูเก็ตคนนี้กันเลยค่ะ

พี่เอิง : สวัสดีค่ะน้องวี
น้องวี : ค่ะ สวัสดีค่ะพี่เอิง

พี่เอิง : ก่อนอื่นต้องรายงานตัวให้เพื่อนๆชาวภูเก็ตได้รู้จักกันก่อนนะคะ
น้องวี : วีรยา ออวัฒนา ค่ะ ชื่อเล่นก็ง่ายๆ ค่ะ..... วี

พี่เอิง : เป็นไงบ้างค่ะช่วงนี้ เรียนหนักมั้ย
น้องวี : ปีสองก็หนักนะคะ แต่ว่าตอนนี้สอบใกล้เสร็จแล้วค่ะ เหลืออีกตัวเดียว...อิอิ ต้องขอโทษพี่ด้วยนะคะ ช่วงสอบนี้ก็เลยทำให้มาคุยกับพี่เอิงช้าไปหน่อย

พี่เอิง : แล้วตอนนี้น้องเรียนคณะอะไรค่ะ ลองเล่าให้ฟังหน่อยค่ะ
น้องวี : วิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยค่ะ ภาค IE หรือที่รู้จักกันว่า
ภาคอุตสาหการ นะคะ ลักษณะวิชาที่เรียนเกี่ยวกับการลดต้นทุนในการผลิตการขนส่ง
รวมทั้งการจัดการระบบโรงงานหรือระบบธุรกิจให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น แบ่งง่ายๆ
ก็คือการบริหารงานวิศวกรรม การวางแผนควบคุมการผลิต การวิจัยดำเนินงานและ
ความปลอดภัยค่ะ จะเป็นทางการมากเกินไปรึเปล่าคะเนี่ยะ... แต่เอาเป็นว่าครอบคลุม
และเข้าใจถูกต้องแน่นอนค่ะ

พี่เอิง : เวลาเรียนเนี่ยะเรียนเป็นกลุ่มกับเพื่อนๆมั้ยคะ แบบว่า ช่วยกันเรียน ช่วยกันติว
กันกันน่ะค่ะ
น้องวี : ใช่ค่ะ โดยเฉพาะคณะวีเนี่ยะ จะปลูกฝังให้รักเพื่อน เคารพพี่ ดูแลน้อง เพราะ
ฉะนั้นมีอะไรก็จะปรึกษากันได้ตลอด เรื่องเรียนก็ไม่มีหวงความรู้กันเลยค่ะ ช่วยกันดี
มาก วีก็ได้เพื่อนหลายๆ คนกันติวค่ะ มีอะไรสงสัยก็ถามเพื่อนได้ เราก็ได้ความรู้มากขึ้น
ค่ะ

พี่เอิง : แล้วตอนที่เรียนที่ภูเก็ตวิทยาลัยกับเรียนวิศวะตอนนี้ วิธีการเรียน แตกต่างไป
จากเดิมมั้ยค่ะ เรียนหนักมากมั้ยคะ
น้องวี : ต่างกันค่อนข้างมากค่ะ เรียนที่ภว. มีอาจารย์อธิบายละเอียด ยอมรับว่ามี
ไปเรียนพิเศษข้างนอกด้วย เวลาอ่านเองก็น้อยลง เพราะถือว่าเดี๋ยวก็ได้จากอาจารย์ที่
เราเรียนพิเศษด้วย จะสอบก็เตรียมตัวอ่านไม่นานเท่าไหร่

แต่เรียนวิศวฯ ยอมรับว่าหนักค่ะ อย่างตอนปี 1 ยอมรับว่ายังขยันอยู่ค่ะอ่านหนังสือ
หนัก อ่านไปเรื่อยๆ ดูเวลาอีกทีก็ อ้าว... หลายชั่วโมงแล้วนะ ไม่เคยนั่งอ่านได้นาน
เท่านี้มาก่อน เหมือนสถานการณ์มันบังคับค่ะ เนื้อหาวิชาก็เยอะมาก เช่นเรียนเคมีตอน
ม.ปลาย 3 ปี มาเรียนปี 1 เทอมเดียวค่ะ เนื้อหาเยอะ+ยาก

ส่วนตอนนี้ปี 2 IE เนื้อหา ก็จะเป็นวิชาเฉพาะทาง สายอาชีพของเรามากขึ้น เพราะ
ฉะนั้นก็จะเป็นอะไรใหม่ทั้งหมด ต้องอ่านเอง ทำแบบฝึกหัดเอง(โจทย์เยอะมากค่ะ)
ไม่มีเรียนพิเศษ หลายครั้ง ขี้เกียจค่ะ ไม่ทำแบบฝึกหัด คะแนนก็ออกมาไม่ค่อยดีค่ะ
เนื้อหาเยอะและยากมากจริงๆ ค่ะ คุณแม่จะบอกเสมอว่า อย่าลืมนะว่านี่คืออาชีพ จบไป
แล้วเราก็ต้องมีความรู้ ต้องรับ ผิดชอบชีวิตผู้อื่น มันก็ยากเป็นธรรมดา แต่ยังไงเราก็ต้อง
พยายามให้ดีที่สุดค่ะ ต้องเรียนให้เข้าใจ รู้แน่ แท้จริง วีเรียนไปก็ท้อในบางครั้ง ยอมรับ
ว่าเหนื่อยค่ะ (มาก) แต่ก็ยังรักและมีความสุขกับการเรียน

พี่เอิง : แล้วน้องคิดว่าคณะนี้จะให้อะไรกับน้องบ้างคะ
น้องวี : ที่ได้แน่ๆ อย่างแรกก็คือ ทัศนคติ แนวความคิดค่ะ วิศวฯ สอนให้วีรู้จักคิดค่ะ
วีรู้สึกได้ว่าเราต้องคิดอะไรเป็นระบบ เป็นระเบียบ ถ้าเรียบเรียงความคิดได้ ทุกอย่างก็
ผ่านไปได้ค่ะ นอกเหนือจากความคิดแล้ว อย่างที่บอกไปแล้วค่ะ ว่าได้เพื่อน พี่ น้อง คือ
สอนให้รักกัน ช่วยเหลือกัน บอกตามตรงว่าตอนเข้าไปตอนแรก ไม่คิดว่าจะสอนและปลูก
ฝังเรื่องนี้เป็นเรื่องหลัก แต่พอนานไปก็รับรู้ได้เลยค่ะ นั่นหมายถึงสอนให้เรารู้จักปรับตัว
เข้ากับผู้อื่น สอนให้เอื้อเฟื้อ ค่อนข้างประทับใจเรื่องนี้มากค่ะ

พี่เอิง : ถ้าเรียนจบจากที่นี่แล้ว อาชีพที่น้องวีใฝ่ฝันที่อยากจะทำเป็นอาชีพแรกคืออะไรคะ
น้องวี : บอกตามตรงว่าตอบยากค่ะ ถึงแม้ว่าอยากเรียน ชอบเรียน และได้เรียน วิศวะ แต่ก็มีความใฝ่ฝันมานานแล้วว่า ซักวัน จะเป็น Working woman อยากมีธุรกิจเป็นของตนเอง แต่ก็ไม่ทราบนะคะว่าจะเป็นธุรกิจอะไร อาจจะเกี่ยวกับวิศวฯ ก็ได้ค่ะ เพราะฉะนั้นอาชีพที่ใฝ่ฝันอยากจะทำอันดับแรก...ก็...ไม่แน่ค่ะ แต่ถ้าอยากเป็น ก็ค่อนข้างมั่นใจว่า.... นักธุรกิจค่ะ

พี่เอิง : เห็นว่าตอนที่น้องวีเรียนอยู่ที่ภูเก็ตวิทยาลัย เป็นเด็กชอบทำกิจกรรมด้วยใช่หรือปล่าว
น้องวี : ใช่ค่ะ เป็นเพราะชอบทำกิจกรรม และเพราะได้รับโอกาสจากอาจารย์และเพื่อนๆ ด้วยนะคะ

พี่เอิง : ลองเล่าให้ฟังหน่อยสิคะ ที่คิดว่าเป็นกิจกรรมที่ตัวเองทำด้วยความภาคภูมิใจน่ะค่ะ
น้องวี : วีภาคภูมิใจในทุกๆ กิจกรรมที่ได้ทำนะคะ แม้ว่าช่วงทำจะคิดว่าหนัก แต่ตอนนี้ย้อนกลับไปดูนั่นคือกำไรชีวิตค่ะ วีได้รับรางวัลชนะเลิศประกวดมารยาทไทยค่ะ ถ้าจำ
ไม่ผิดเป็นการแข่งขันของเทศบาลเมืองจัดขึ้นประจำทุกปีค่ะ ซึ่งไม่เคยคิดเลยว่าจะได้ไปประกวดและได้รางวัลด้วยนะคะ เพราะคิดว่าตัวเองคงไม่เรียบร้อยพอนะค่ะ นอกจาก
นั้นก็มีการได้เข้า แข่งขันถึงรอบสุดท้ายของการแข่งขันพูดสุนทรพจน์ International Public Speaking ที่กรุงเทพฯ, ได้รับรางวัลชมเชยการแข่งขันเพชรยอดมงกุฎ
ระดับประเทศ ตอบปัญหาวิทยาศาสตร์ (ทีม), ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับหนึ่ง ตอบปัญหาวิทยาศาสตร์ ระดับประเทศ (ทีม) .... วีต้องบอกว่าเป็นทีมนะคะ เพราะเพื่อนวี
เหล่านี้คือคนที่ช่วยวีด้วยค่ะ ลำพังวีคนเดียวคงทำไม่ได้แน่ๆ พวกเค้าเก่งมากๆๆๆๆๆ ค่ะ ขอบคุณ เก่ง นิกส์ ตี๋ มากๆ เลยน้า... นอกจากด้านวิชาการแล้ว วีก็ทำด้านสภานักเรียน
ด้วยค่ะ ม.5 เป็นคณะกรรมการค่ะ ม.6 เป็นประธานสภานักเรียนค่ะ ก็ต้องขอบคุณเพื่อนๆ หลายๆๆๆๆๆๆๆๆๆ คนที่ช่วยกันทำงานให้โรงเรียนด้วยนะคะ

พี่เอิง : ตอนที่น้องเริ่มทำกิจกรรมเนี่ยะ มีใครผลักดันอยู่ข้างหลังมั้ยคะ อย่างเช่น
คุณครู พ่อแม่ หรือเดินเข้าไปร่วมเอง
น้องวี : คุณพ่อ คุณแม่ แล้วก็พี่ ไม่ได้ผลักดันอะไรมากมายค่ะ บอกว่าจะทำอะไรก็แล้วแต่เรา ก็ปล่อยอิสระให้เราคิดเองค่ะ แต่ก็จะเตือนว่าต้องได้ทั้งการเรียน ทั้ง
เพื่อน และได้สังคมค่ะ มีเป็นห่วงเราบ่อยๆ ค่ะ ยิ่งช่วง ม.6 จะขึ้นมาแข่งที่
กรุงเทพฯ บ่อยๆ ครอบครัวจะเป็นผู้คอยให้กำลังใจมากกว่า ส่วนผู้ผลักดันคนอื่นๆ
วีจะเรียกว่าเป็นผู้ที่ให้โอกาสวีมากกว่าค่ะ ก็จะมีอาจารย์หลายๆ ท่านที่ ภว.
อ.บารนี อ.เพ็ญวัน อ.กนกนาถ อ.นำโชค อ.นิตยา และก็อีกหลายๆ ท่านนะคะ คอย
เสนอแนะ แล้วก็ยังมีผู้ใหญ่หลายๆ ท่านคอยให้คำปรึกษา อย่าง อ.ปราณี ที่ช่วยวี
ได้มากตอนแข่ง Public Speaking ค่ะ บางครั้งก็เหมือนเป็น ความบังเอิญใน
หลายๆ เรื่อง ทำให้เราได้มีโอกาสทำกิจกรรมและได้รู้จักกับท่านเหล่านั้นค่ะ

พี่เอิง : แล้วพอมาอยู่จุฬา วีได้เข้าร่วมกิจกรรมมั่งมั้ยคะ หรือว่าไม่มีเวลาเข้าร่วม และต้องเรียนอย่างเดียวคะ
น้องวี : ยอมรับว่าทำกิจกรรมน้อยลงค่ะ เราต้องประเมินตนเองด้วยค่ะ เราเรียน
หนักขึ้นด้วย และที่สำคัญก็คือ เราต้องขยันค่ะ เพราะไม่ได้เป็นคนเก่งอะไร ถ้าทำ
กิจกรรมมากๆ แล้วไม่มีโอกาสได้ทบทวนบทเรียนคงแย่แน่ๆ ตามเพื่อนๆ ไม่ทัน
ค่ะ แต่ก็ยังมีกิจกรรมที่ทำนะคะ ของคณะก็มีกิจกรรมค่ายวิษณุกรรมบุตร เพื่อรับ
น้องๆ นิสิตปีหนึ่งของคณะ งานลอยกระทงซึ่งสนุกมาก, มีกิจกรรมรับน้องก้าว
ใหม่ของจุฬาฯ จัดเพื่อนิสิตใหม่ทั้งมหาวิทยาลัยค่ะ, กิจกรรมฟุตบอลประเพณี
ธรรมศาสตร์-จุฬาฯ ซึ่งสนุกมากค่ะ ปี 1 ขึ้นสแตนด์เชียร์ ส่วนปี 2 ก็มาเป็นสตาฟ
ค่ะ นอกจากนี้ที่ประทับใจ ก็คือกล่มุนิสิตจุฬาฯ ภูเก็ต รุ่นปัจจุบัน ได้จัดค่ายเติมฝัน
จังหวัดภูเก็ตค่ะ ซึ่งจะจัดที่ภูเก็ตในช่วงปิดเทอมกลาง ปีที่แล้วก็เป็นค่ายที่ 2
นะค่ะ น้องๆ หลายๆ คนอาจจะเคยได้ยินค่ะพี่ ส่วนวีทำทั้ง 2 ค่ายเลยค่ะ
สนุกมากค่ะ

พี่เอิง : แล้วน้องวีคิดว่าการทำกิจกรรมเนี่ยะมันส่งผลดีกับเราอย่างไรค่ะ
น้องวี : ทำให้เราเป็นคนที่รับผิดชอบมากขึ้นค่ะ ต้องแบ่งเวลาดีๆ นอกจากนี้ก็ได้
เพื่อน ได้ทัศนคติใหม่ๆ สนุกและก็บางครั้งเป็นการคลายเครียดด้วยนะคะ

พี่เอิง : เห็นบางคนก็ชอบทำกิจกรรมแต่การเรียนก็ไม่ดีสักเท่าไหร่ น้องวีคิดว่า
ยังไงค่ะ
น้องวี : อย่างที่วีบอกค่ะ คือต้องแบ่งเวลาดีๆ แล้วก็อย่างที่วีบอกไปตอนแรก ว่า
ต้องประเมินตนเองค่ะ อยากทำก็ทำ แต่อย่าทำเกินกำลังตัวเองค่ะ จะแย่เอง
ซะเปล่าๆ ... ^_^

พี่เอิง : มาพูดเรื่องสบายๆกันดีกว่าค่ะ
น้องวี : ค่ะ อะไรดีค่ะ

พี่เอิง : ตอนเรียนที่ภูเก็ตเพื่อนในกลุ่มมีประมาณกันกี่คนได้คะ
น้องวี : ก็ประมาณ 5 คนรวมวีนะคะ ก็...ปลา นิกส์ ก้อย เปิ้ล.... นี่คืออยู่ด้วยกันบ่อยๆ ค่ะ ส่วนถ้านั่งเรียนติดกัน นั่งเม้าท์กันประจำก็... โบว์ ค่ะ

พี่เอิง : มีชื่อแกงค์บ้างหรือปล่าว
น้องวี : ไม่อ่าค่ะ ..... เพราะไม่คิดว่าเป็นแกงค์ด้วยมั้งคะ เป็นกลุ่มที่สนิทกัน แต่ก็ไม่ได้เป็นแกงค์ถึงกับแยกจากเพื่อนในห้องอ่าจ๊ะ

พี่เอิง : แล้วกลุ่มน้องวีเนี่ยะเรียนกันเก่งๆมั้ยคะ
น้องวี : เพื่อนๆ เก่งค่ะ

พี่เอิง : พอมาเรียนระดับอุดมศึกษาเนี่ยะห่างเพื่อนๆบ้างมั่งมั้ยคะ หรือว่าขึ้นมาเรียนที่กรุงเทพกันหมด
น้องวี : ห่างบ้างค่ะ ปลากับก้อย เรียนทันตะ จฬาฯ ค่ะ นิกส์เรียนแพทย์รามาฯ ค่ะ ส่วนเปิ้ลก็แพทย์ มอ. ค่ะ .... จะห่างกับเปิ้ลมากกว่า นิกส์ยังเจอกันบ้างค่ะ

พี่เอิง : แล้ววันว่างๆ น้องวีทำอะไรบ้างคะ หรือว่านอนอยู่ที่ห้อง
น้องวี : ส่วนใหญ่ก็อยู่ที่ห้องอ่าค่ะ บางครั้งก็เบื่อนะคะ ก็เพิ่งไปสมัครเรียนกีตาร์เดือนกว่าๆ ค่ะ

พี่เอิง : ใกล้จะปิดเทอมแล้วางแผนทำอะไรบ้างคะ หรือว่ากลับบ้านมาเยี่ยมพ่อแม่ที่ภูเก็ต
น้องวี : กลับภูเก็ตแน่นอนค่ะ คิดถึงคุณพ่อ คุณแม่ ญาติๆ อ่าค่ะ และที่สำคัญ คิดถึงอาหารพื้นเมือง กับข้าวภูเก็ตนั่นเองค่ะ อยากทานมากๆ เลยค่ะ พูดแล้วก็หิวทันที... อิอิ อยากไปเที่ยวด้วยค่ะ แต่ยังไม่ทราบว่าจะเที่ยวที่ไหน แล้วแต่โอกาสค่ะ

พี่เอิง : เอาเป็นว่าเราก็คุยกับน้องวีมาพอสมควรแล้วน่ะคะ ก่อนลาอยากจะฝากอะไรถึงน้องๆ เพื่อนๆชาวภูเก็ตบ้างคะ
น้องวี : อยากฝากให้ทุกคนรักบ้านเกิดของตนเองค่ะ รักภูเก็ต อย่าลืมว่าตัวเองมาจากไหน ทำอะไรอยู่ ... ถ้ามีโอกาสมีอะไรที่จะช่วยกันได้ก็ช่วยเหลือกันนะคะ ทำประโยชน์เพื่อ
บ้านเราบ้าง น่าจะดีค่ะ...

เป็นไงกันบ้างคะ ฟังน้องวีเล่ากันซะยาวเลย ถึงเธอจะอยู่ไกล แต่เธอก็ยังมีเวลาตอบคำถามยาวๆ เล่าสิ่งดีๆให้กับพวกเราได้รู้อะไรเยอะแยะกันเลยน่ะคะ ส่วนใครที่ต้องการอยากเล่า
ประสบการณ์ดีๆ กับกิจกรรมดีๆให้เพื่อนๆฟังก็สามารถประสบการณ์สั้นๆแล้วส่งอีเมล์มาที่ info@phuketportals.com นะคะ แล้วเราจะติดต่อกลับไปค่ะ

ดูคอลัมน์ คนเก่ง...ยกนิ้วให้ทั้งหมด